ลักษณะการปกครอง ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้อน (พ. ศ. 2325- พ. ศ. 2394) ยังคงยึดถือจารีตประเพณีการปกครองตามแบบอย่างสมัยอยุธยาตอนปลาย และสมัยธนบุรี มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมบ้างเพื่อให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ในสมัยนั้น
การปกครองในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น จัดการปกครองดังนี้ คือ
1. การปกครองส่วนกลาง พระมหากษัตริย์ทรงเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด
2. การปกครองส่วนภูมิภาค แบ่งออกเป็นหัวเมืองชั้นใน หัวเมืองชั้นนอก
3. การปกครองประเทศราช ทางราชธานีจะแต่งตั้งเจ้าประเทศราชให้ปกครองตัวเอง
บทบาทของพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์จักรีต่อความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรืองของชาติไทย
รัชกาลที่ ๑ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงมีพระนามเดิมว่า ทองด้วงหรือด้วง(พ.ศ. ๒๓๒๕ - ๒๓๕๒) ครองราชสมบัติเป็นเวลา ๒๗ ปี พระราชบิดามีนามว่า ทองดี และพระมารดามีนามว่า หยก
พระราชกรณียกิจสำคัญ คือ การป้องกันพระราชอาณาจักรให้ปลอดภัยและทรงฟื้นฟูวัฒนธรรมไทยที่สืบทอดมาทั้งแต่สมัยกรุงสุโททัยและอยุธยา นอกจากนี้ พระองค์ทรงพบว่ากฎหมายบางฉบับทีใช้มาตั้งแต่สมัยอยุธยาไม่มีความยุติธรรม จึงโปรดเกล้าฯ ให้มีการตรวจสอบกฎหมายที่มีอยู่ทั้งหมด
รัชกาลที่ ๒ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงมีพระนามเดิมว่า ฉิม เป็นพระราชโอรสคนที่ ๔ ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และสมเด็จพระอมรินทรา บรมราชินี
พระราชกรณียกิจสำคัญ คือ ด้านความมั่นคง พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้ครัวมอญที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่แขวงเมืองปทุมธานี เมืองนนทบุรี และเมืองนครเขื่อนขันธ์ นอกจากนี้ โปรดเกล้าฯ ให้เกณฑ์ไพร่มารับราช ๑ เดือน และกลับไปอยู่กับครอบครัว ๓ เดือน สลับกันไป
ด้านศิลปกรรม พระองค์ทรงมีพระปรีชาสามารถทางด้านวรรณกรรมประเภทต่างๆ มีทั้งทรงพระราชนิพนบทพระพันธ์ต่างๆ
นางสาวอุมารินทร์ ภักดีโชติ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น